(Love is een film geproduceerd door Angels and Airwaves, die ook de volledige soundtrack voor hun rekening namen.)

“On July 18 of 1969, as the world waited anxiously for Apollo 11 to land safely on the surface of the Moon, speechwriter William Safire imagined the worst case scenario as he expertly wrote the following sombre [...] speech to be read out by Nixon should astronauts Neil Armstrong and Buzz Aldrin become stranded on the moon, never to return.”

(Getipt door T+TGK.)

(Bekijk het hele verhaal hier.)

(Een kinderboek gebaseerd op Bowies songtekst. Het is prachtig. En ondertussen helaas ook verwijderd, waarschijnlijk om copyrightredenen.)

(Ik heb geprobeerd, lief, om jouw astronaut te zijn.)

.

(Uit: Whatever Works, 2009.)

Astronautlief loopt op zijn einde. Binnenkort is alles voorbij.

Origineel: Modest Mouse (klik).

(Getipt door Mariet.)

(Meteen een van mijn favoriete Buttersafe-episodes ooit.)

Ik ben een astronaut lief, zweef havenloos
werelden voorbij. Hoe zacht is hier de breedte
hoe feilloos het pad.

Ik ben een astronaut lief.
De grote krachten lachen:
‘Hij is hier slechts lichaam, laat hem

hij zal niets vinden, zijn ogen verzinnen
de hals van een meisje, versnelling
onttrekt hem haar liefde niet.’

Ik ben een astronaut lief, ook hier
ken ik de nacht aan mijn tranen, aan vingers
die naar jouw witte adem tasten.

(Marc Vangrieken is een soldaat, geen astronaut. Verrekte leugenaar.)

(Een restaurant in Mechelen, gespot door Ine.)

(Mijn liefste bezit is een kader met daarin één van Sam Browns tekeningen. Klik door op de website voor nog meer astronaut.)

(Astronaut/Cosmonaut, een gigantische muurschildering in de Berlijnse Skalitzer Strasse.)

bewaar mij tussen sterrenstof
als ik uit het leven word gelanceerd
geen stekje op het dierenkerkhof
geen vlam die mij cremeert

maar als het echt niet anders kan
leg mij dan waar laika ligt
ik zal cirkelen om haar as
een eeuwigheid op het eerste zicht

.

(Geert is nog steeds een en al Geert.)

(Nedroid.com is mijn favoriete website van het hele internet.)

(Niet voor de inhoud van het lied, maar enkel voor dit clipje.)

(Opnieuw overgenomen uit A Beautiful Revolution.)

En als gij de blote hemel zijt
ben ik uw astronaut
die man tussen de sterren
die stiekem van u houdt
En die u heel erg graag verkennen wil
in een blinkend ruimtepak
want wit is wat gewoontjes
voor mensen in mijn vak
en ik zou willen dat ge mij onthoudt
om mij nooit meer te vergeten
Dat ge van mij dromen gaat
en dat ik zelfs mag weten
hoe die dromen dan wel gaan
wat gij het liefst zou willen
Dat ik u demonteren mag
uw hoofd, uw hals, uw billen
om u zorgzaam weer op te bouwen
daar waar ik u zet
Een ruimtereis met nobel doel:
De hemel in mijn bed

.

(Meer van deze prachtversjes kan je plukken in de groove garden.)

(Getipt door Kamiel.)

Liefs, Wannes

.

(Gekregen van Wannes Daemen. Ik heb een stiekeme boy crush op Wannes Daemen.)

(Rémi Gaillard heb ik leren kennen dankzij zijn Mario Kart video.)

van vuurbal tot vuurbal
lancering naar de zon

‘s zomers reizen wij
een uurtje langer
‘s winters slapen wij
eeuwig verankerd
houston vergeten
op de zolder

de ingenieur baalt
de blik gestaald
als de krant verhaalt
hoe techniek faalt

er is maar één manier
om te ontdekken
of wij rondedansen
rond zonnevlekken

van vuurbal tot vuurbal
de eerste peuk
de laatste saf

lanceer jij de spaceshuttle
dan last ik alles af

.

(Geert is Geert.)

(A Beautiful Revolution is een van de mooiste blogs die er bestaan. Lees zeker ook de postkaarten.)

(The Loneliest Astronauts webcomic.)

.

(Gijs schrijft op bestelling en zoals je kan zien dus ook voor mij.)

(Na de boekvoorstelling van ‘Schrap me’. Origineel hier.)

Jack was een werkloze hondenoppas uit Chicago. Hij droomde ervan naar de maan te reizen. en terug. Op een dag vatte hij het plan op gewoon naar de maan te liften. Liften, dat had hij al veel gedaan. Eén zomer had hij zelfs heel Europa per duim doorkruist. Het volstond meestal om er redelijk goed uit te zien, en vriendelijk te lachen. Jack had de looks, zoveel was duidelijk.

(meer lezen)

Ik ben een astronaut, lief;
het heeft lang geduurd, maar hier ben ik dan.
Laat mij nu maar eindeloos
cirkelen – gewichtloos, geruisloos, talmend traag -
rond de sterren die gij vannacht
in uw oren draagt.

Liefste,
ik weet dat ge meer ruimte wilt,
maar hoeveel planeten wilt ge concreet?
Hoeveel lichtjaren moet ik van u verwijderd zijn
opdat gij weer kunt zweven?

Ge wilt mij niet langer met u meedragen,
Ge wilt weer gewichtloos zijn.
Een onbeduidende stip tussen zoveel andere?

Is het een ander,
een andere zon om rond te draaien?
Weet ge dan niet dat we allemaal dezelfde zijn?
Even vermoeiend, even verschroeiend
Evenveel pijn op termijn.

Ge hoeft geen vlaggen te planten,
Geen hemellichamen te veroveren,
Hier is het mijne,
Ik ben zwaartekracht,
Ik hou uw voeten op mijn grond.

Maar als gij per se de ruimte wilt,
Als ge denkt te zijn vastgeroest in uw baan,

loop naar de maan.
Word vergeten.

.

(Lotte Dodion won de finale van Brabant Gedicht 2010.)

Origineel: Chris Bell (klik).

Ik ben een astronaut, lief.
Ik kom nooit meer terug.
Het was een rekenfout: ik
bedoelde het niet slecht,
maar nu kan ik alleen nog
verder en verder weg.