Groef (2)

Ook ik was ooit een astronaut, Lief.

Ook ik was ooit een astronaut, Lief.
Maar mijn ruimtepak is rafelig en lijkt een maat gekrompen.
Sterrenstof ligt metersdik op mijn vizier.
En zijn gewichtloosheid is mijn lichaam ondertussen weer vergeten.
De zwaartekracht houdt zelfs mijn voeten op de grond.
Mijn moonboots hebben hier op aarde al hun grip verloren.
Een wandeling met Laika klinkt slechts als een verre droom.
En toch was ik ooit een astronaut, Lief.
Dus al staat mijn ruimteschip te roesten en werd het in jaren niet getankt.
Als gij wilt, zal ik weer draaien in de baan die gij verlangt.

.

(Het is door Groef dat ik soms zin krijg om zelf nog eens iets te schrijven.)

Geert Simonis (2)

raket naar rusland

bewaar mij tussen sterrenstof
als ik uit het leven word gelanceerd
geen stekje op het dierenkerkhof
geen vlam die mij cremeert

maar als het echt niet anders kan
leg mij dan waar laika ligt
ik zal cirkelen om haar as
een eeuwigheid op het eerste zicht

.

(Geert is nog steeds een en al Geert.)

Groef

Ik ben uw astronaut

En als gij de blote hemel zijt
ben ik uw astronaut
die man tussen de sterren
die stiekem van u houdt
En die u heel erg graag verkennen wil
in een blinkend ruimtepak
want wit is wat gewoontjes
voor mensen in mijn vak
en ik zou willen dat ge mij onthoudt
om mij nooit meer te vergeten
Dat ge van mij dromen gaat
en dat ik zelfs mag weten
hoe die dromen dan wel gaan
wat gij het liefst zou willen
Dat ik u demonteren mag
uw hoofd, uw hals, uw billen
om u zorgzaam weer op te bouwen
daar waar ik u zet
Een ruimtereis met nobel doel:
De hemel in mijn bed

.

(Meer van deze prachtversjes kan je plukken in de groove garden.)

Geert Simonis

roofblauw

van vuurbal tot vuurbal
lancering naar de zon

‘s zomers reizen wij
een uurtje langer
‘s winters slapen wij
eeuwig verankerd
houston vergeten
op de zolder

de ingenieur baalt
de blik gestaald
als de krant verhaalt
hoe techniek faalt

er is maar één manier
om te ontdekken
of wij rondedansen
rond zonnevlekken

van vuurbal tot vuurbal
de eerste peuk
de laatste saf

lanceer jij de spaceshuttle
dan last ik alles af

.

(Geert is Geert.)

Gijs Witdouck

Je bent een komeet, compleet
met lichtende staart en astrale vaart
wel duizend meter per seconde
kijkt niet om naar de gewonden in je spoor
want je hebt haast je raast maar door
je blijft maar gaan en ik blijf hangen in mijn baan
soms dichter en soms verder van de zon
soms lichter of zwaarder dan toen het begon
met de oerknal op een januarizondag
toen je hijgend op je bed lag naast mij en zei
dat je nog nooit zo had genoten
van zo’n slecht idee
ontsproten uit mijn vraag en jouw nee.

.

(Gijs schrijft op bestelling en zoals je kan zien dus ook voor mij.)

Dimitri Antonissen

(Na de boekvoorstelling van ‘Schrap me’. Origineel hier.)

San F. Yezerskiy (3)

Ik ben een astronaut, lief;
het heeft lang geduurd, maar hier ben ik dan.
Laat mij nu maar eindeloos
cirkelen – gewichtloos, geruisloos, talmend traag -
rond de sterren die gij vannacht
in uw oren draagt.

Lotte Dodion

Houston we have a problem

Liefste,
ik weet dat ge meer ruimte wilt,
maar hoeveel planeten wilt ge concreet?
Hoeveel lichtjaren moet ik van u verwijderd zijn
opdat gij weer kunt zweven?

Ge wilt mij niet langer met u meedragen,
Ge wilt weer gewichtloos zijn.
Een onbeduidende stip tussen zoveel andere?

Is het een ander,
een andere zon om rond te draaien?
Weet ge dan niet dat we allemaal dezelfde zijn?
Even vermoeiend, even verschroeiend
Evenveel pijn op termijn.

Ge hoeft geen vlaggen te planten,
Geen hemellichamen te veroveren,
Hier is het mijne,
Ik ben zwaartekracht,
Ik hou uw voeten op mijn grond.

Maar als gij per se de ruimte wilt,
Als ge denkt te zijn vastgeroest in uw baan,

loop naar de maan.
Word vergeten.

.

(Lotte Dodion won de finale van Brabant Gedicht 2010.)

San F. Yezerskiy

Ik ben een astronaut, lief.
Ik kom nooit meer terug.
Het was een rekenfout: ik
bedoelde het niet slecht,
maar nu kan ik alleen nog
verder en verder weg.